Στη μηχανολογία είμαστε υποχρεωμένοι να καταστρέφουμε
Στη μηχανολογία δεν αρκεί να φτιάξουμε κάτι που δείχνει σωστό.
Πρέπει να το πιέσουμε.
Πρέπει να το δοκιμάσουμε.
Πρέπει να το φορτίσουμε περισσότερο από όσο θα θέλαμε.
Πρέπει να δούμε πού λυγίζει, πού θερμαίνεται, πού σπάει και σε ποιο σημείο σταματά να λειτουργεί.
Καταστρέφουμε αυτό που φτιάχνουμε δεκάδες φορές.
Όχι επειδή αποτύχαμε. Επειδή μόνο έτσι μπορούμε να μάθουμε τι αντέχει, τι δεν αντέχει και ποια παράμετρος πρέπει να αλλάξει.
Τρέχουμε δεκάδες simulations.
Συγκρίνουμε διαφορετικά σενάρια.
Αλλάζουμε υλικά, γεωμετρίες, χρόνους, φορτία, θερμοκρασίες, ταχύτητες και όρια ασφαλείας.
Κάθε δοκιμή μάς δίνει νέα δεδομένα.
Και κάθε νέο δεδομένο μπορεί να μας αναγκάσει να αμφισβητήσουμε μία απόφαση που πήραμε εμείς οι ίδιοι λίγο νωρίτερα.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι τεχνικό
Το μεγαλύτερο πρόβλημα που συναντώ στους μαθητές δεν είναι ότι δυσκολεύονται να καταλάβουν ένα εργαλείο, έναν κώδικα ή μία τεχνική διαδικασία.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι πολλοί διαλύονται τη στιγμή που πρέπει να αλλάξουν κάτι το οποίο μία ημέρα πριν είχαν επιλέξει, υποστηρίξει και υπερασπιστεί με ολόκληρη την ύπαρξή τους.
«Χθες είπα ότι αυτή είναι η σωστή λύση. Αν σήμερα την αλλάξω, σημαίνει ότι χθες ήμουν λάθος. Και αν ήμουν λάθος, τότε ίσως εγώ είμαι το λάθος.»
Αυτός ο μηχανισμός είναι καταστροφικός.
Δεν επιτρέπει στον άνθρωπο να εξελιχθεί.
Δεν επιτρέπει στο project να διορθωθεί.
Δεν επιτρέπει στα δεδομένα να νικήσουν τον εγωισμό.
Και τελικά μετατρέπει μία απλή αλλαγή παραμέτρου σε προσωπική κρίση.
Δεν είσαι ο ρόλος που παίζεις
Δεν είσαι ο σχεδιαστής που πρότεινε μία λύση.
Δεν είσαι ο επιχειρηματίας που διάλεξε ένα μοντέλο.
Δεν είσαι ο προγραμματιστής που έγραψε μία συγκεκριμένη δομή.
Δεν είσαι ο μαθητής που έδωσε μία απάντηση.
Δεν είσαι ο ρόλος.
Είσαι ο αρχιτέκτονας πίσω από τις επιλογές.
Ο ρόλος εκτελεί. Ο αρχιτέκτονας παρατηρεί, συλλέγει δεδομένα, αλλάζει τη δομή και αποφασίζει ποια επόμενη έκδοση θα δοκιμαστεί.
Η επιλογή που πήρες μπορεί να ήταν σωστή για τη συγκεκριμένη φάση.
Μπορεί να ήταν σωστή για τα δεδομένα που είχες εκείνη τη στιγμή.
Μπορεί να ήταν σωστή για το επίπεδο υλοποίησης στο οποίο βρισκόσουν.
Αυτό δεν σημαίνει ότι θα παραμείνει σωστή για πάντα.
Άλλαξε η φάση.
Προστέθηκαν νέα δεδομένα.
Ανέβηκε το επίπεδο υλοποίησης.
Η επόμενη απόφαση μπορεί να είναι διαφορετική.
Όσο ανεβαίνει η υλοποίηση, αλλάζουν οι αποφάσεις
Στην αρχή ενός project διαθέτουμε υποθέσεις.
Στη συνέχεια περνάμε στην πρώτη εκτέλεση.
Η εκτέλεση παράγει πραγματικά δεδομένα.
Τα δεδομένα αποκαλύπτουν περιορισμούς που δεν μπορούσαμε να δούμε στο χαρτί.
Και όσο ανεβαίνει το επίπεδο υλοποίησης, τόσο πιο συγκεκριμένες και αυστηρές γίνονται οι επιλογές μας.
Ιδέα: Επιλέγουμε με βάση υποθέσεις.
Σχεδιασμός: Ελέγχουμε γεωμετρία, δομή και συμβατότητα.
Simulation: Βλέπουμε πιθανά όρια και αστοχίες.
Prototype: Συλλέγουμε πραγματικές μετρήσεις.
Execution: Ανακαλύπτουμε τι αντέχει στην πράξη.
Next Version: Αλλάζουμε τις προηγούμενες επιλογές.
Η αλλαγή απόφασης δεν αποδεικνύει ασυνέπεια. Αποδεικνύει ότι το project απέκτησε περισσότερα δεδομένα.
Ο κώδικας δεν νοιάζεται για την πρόθεσή σου
Μπορεί να έγραψες τον κώδικα με αγάπη.
Μπορεί να πέρασες ώρες προσπαθώντας.
Μπορεί να είχες την καλύτερη πρόθεση.
Ο κώδικας όμως δεν ενδιαφέρεται για την πρόθεσή σου.
Ή εκτελεί σωστά ή δεν εκτελεί.
Τα δεδομένα δεν ενδιαφέρονται για το πόσο πίστεψες σε μία λύση.
Η κατασκευή δεν ενδιαφέρεται για το πόσο όμορφα σχεδιάστηκε.
Ή αντέχει το φορτίο ή δεν το αντέχει.
Η πραγματικότητα δεν σε προσβάλλει. Σου επιστρέφει αποτέλεσμα.
Το αποτέλεσμα δεν είναι προσωπική επίθεση. Είναι η έξοδος του συστήματος με τις παραμέτρους που του έδωσες.
Όταν σου λέω ότι έκανες λάθος, δεν σε μειώνω
Δεν είναι στόχος μου να σε προσβάλω.
Δεν είναι στόχος μου να σε μειώσω.
Δεν αξιολογώ την αξία σου ως άνθρωπο.
Σου δείχνω ότι μία παράμετρος, μία υπόθεση ή μία προηγούμενη επιλογή δεν παρήγαγε το αποτέλεσμα που περιμέναμε.
Το λάθος ήταν η προηγούμενη επιλογή. Η επόμενη μπορεί να είναι σωστή.
Η φράση «έκανες λάθος» στη μηχανολογία δεν είναι ετυμηγορία.
Είναι πρόσκληση για την επόμενη έκδοση.
Είναι ένας τρόπος να απομονώσουμε το σημείο στο οποίο το σύστημα χρειάζεται αλλαγή.
Δεν απορρίπτεται ο άνθρωπος.
Απορρίπτεται μία παράμετρος.
Αλλάζει μία επιλογή.
Εξελίσσεται η υλοποίηση.
Διαχώρισε επιλογή, προσωπικότητα και απόφαση
Ο βασικότερος λόγος για τον οποίο υπάρχει αυτό το πρώτο tab είναι για να ξεκαθαρίσουμε από την αρχή τρία διαφορετικά πράγματα.
Επιλογή: Η λύση που επιλέξαμε με τα δεδομένα που διαθέταμε.
Προσωπικότητα: Ο άνθρωπος που παρατηρεί, μαθαίνει και εξελίσσεται.
Απόφαση: Η προσωρινή κατεύθυνση που δίνουμε στο σύστημα για την επόμενη εκτέλεση.
Αυτά τα τρία δεν είναι το ίδιο.
Δεν είμαστε οι επιλογές μας.
Δεν είμαστε οι αποφάσεις μας.
Είμαστε ο χειριστής πίσω από αυτές.
Μπορούμε να αλλάξουμε τα πάντα όσο γρήγορα αλλάζουμε τις παραμέτρους.
Αρκεί πρώτα να κατανοήσουμε το αποτέλεσμα και να μη μετατρέψουμε την προηγούμενη επιλογή σε κομμάτι της ταυτότητάς μας.
Η ευελιξία είναι ταχύτητα
Όσο περισσότερο κολλάμε στην πρώτη επιλογή, τόσο περισσότερο χρόνο χάνουμε προσπαθώντας να αποδείξουμε ότι είχαμε δίκιο.
Και όσο περισσότερο χρόνο αφιερώνουμε στην προστασία της εικόνας μας, τόσο λιγότερο χρόνο αφιερώνουμε στη βελτίωση του project.
Άκαμπτος χειριστής: Προστατεύει την παλιά απόφαση.
Ευέλικτος χειριστής: Προστατεύει την εξέλιξη του συστήματος.
Όσο πιο ευέλικτοι είμαστε, τόσο πιο γρήγορα περνάμε στο επόμενο σημείο.
Όσο πιο γρήγορα αποδεχόμαστε τα δεδομένα, τόσο πιο εύκολα διορθώνουμε την κατεύθυνση.
Όσο λιγότερο ταυτιζόμαστε με την προηγούμενη επιλογή, τόσο πιο γρήγορα εξελισσόμαστε εμείς και αυτό που κατασκευάζουμε.
Δεν κερδίζει εκείνος που δεν έκανε ποτέ λάθος. Κερδίζει εκείνος που αναγνώρισε γρηγορότερα ποια παράμετρος πρέπει να αλλάξει.
Προστάτεψε τον άνθρωπο, όχι την επιλογή
Η προηγούμενη επιλογή δεν χρειάζεται να σωθεί.
Δεν χρειάζεται να αποδειχθεί σωστή.
Δεν χρειάζεται να παραμείνει ζωντανή επειδή επένδυσες χρόνο, χρήμα, κόπο ή συναίσθημα.
Αυτό που χρειάζεται να προστατεύσουμε είναι η ικανότητά σου να συνεχίσεις να σκέφτεσαι.
Να παρατηρείς.
Να αντέχεις την πληροφορία.
Να αλλάζεις κατεύθυνση χωρίς να διαλύεσαι.
Η επιλογή είναι αναλώσιμη. Ο χειριστής πρέπει να παραμείνει λειτουργικός.
Γιατί μόνο ένας λειτουργικός χειριστής μπορεί να συλλέξει δεδομένα, να αλλάξει την απόφαση και να οδηγήσει το σύστημα στην επόμενη έκδοση.
Το πρωτόκολλο αλλαγής απόφασης
Όταν μία επιλογή δεν λειτουργεί, δεν χρειάζεται να διαλυθείς.
Χρειάζεται να ακολουθήσεις μία καθαρή διαδικασία.
Σταμάτα. Μην υπερασπιστείς αυτόματα την προηγούμενη επιλογή.
Παρατήρησε. Τι συνέβη πραγματικά;
Κατέγραψε. Ποια νέα δεδομένα εμφανίστηκαν;
Απομόνωσε. Ποια παράμετρος δημιούργησε το αποτέλεσμα;
Διαχώρισε. Η επιλογή είναι λάθος, όχι ο άνθρωπος.
Αποφάσισε ξανά. Με βάση τα σημερινά δεδομένα.
Άλλαξε μία παράμετρο. Μην αλλάξεις τα πάντα ταυτόχρονα.
Δοκίμασε ξανά. Η επόμενη έκδοση είναι το πραγματικό αποτέλεσμα.
Δεν απολογείσαι επειδή έμαθες περισσότερα. Ενημερώνεις την απόφαση επειδή το σύστημα παρήγαγε νέα δεδομένα.
Ξεκινάμε μηχανολογία. Αλλάζουμε μυαλό.
Από αυτό το σημείο και μετά δεν αρκεί να μάθουμε εργαλεία.
Δεν αρκεί να μάθουμε έναν κώδικα, μία διαδικασία σχεδιασμού ή τον τρόπο λειτουργίας ενός simulation.
Πρέπει να αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίο αντιδρούμε στο λάθος.
Πρέπει να μάθουμε να δεχόμαστε ότι μία δική μας απόφαση μπορεί να χρειάζεται άμεση αλλαγή.
Πρέπει να μάθουμε να καταστρέφουμε μία έκδοση χωρίς να καταστρέφουμε τον εαυτό μας.
Ξεκινάμε να κάνουμε μηχανολογία.
Και για να μπορέσουμε να την υλοποιήσουμε, πρέπει να αλλάξουμε μυαλό άμεσα. Διαφορετικά, κάθε simulation, κάθε αποτυχία και κάθε αλλαγή απόφασης θα μετατρέπεται σε προσωπική κρίση.
Αυτή είναι η αρχική παρατήρηση
Πριν συνεχίσουμε στα επόμενα δύο tabs, πρέπει να συμφωνήσουμε πάνω σε αυτή τη βασική αρχή.
Δεν είσαι η επιλογή.
Δεν είσαι η απόφαση.
Δεν είσαι ο ρόλος.
Δεν είσαι το αποτέλεσμα της προηγούμενης έκδοσης.
Είσαι ο χειριστής.
Είσαι ο άνθρωπος που μπορεί να παρατηρήσει.
Να αναγνωρίσει ότι κάτι δεν λειτούργησε.
Να αλλάξει την παράμετρο.
Να πάρει νέα απόφαση.
Και να προχωρήσει στην επόμενη έκδοση χωρίς να κουβαλάει ως ταυτότητα το αποτέλεσμα της προηγούμενης.
Η προηγούμενη επιλογή ανήκει στην προηγούμενη έκδοση. Εσύ είσαι ο αρχιτέκτονας της επόμενης.